Getuigenis herstel huwelijk

Getuigenis Man & Vader-internetcursus.

Begin 2013 bezocht Arjan Breedveld een weekend van Mannen in Beweging, waar DPM het onderwijs mocht verzorgen, o.a. vanuit het boek Man & Vader. Aansluitend nam Arjan deel aan de Man & Vader Cursus op Internet, en zag al met al hoe God het afgelopen jaar zijn leven en gezin ingrijpend veranderde. Het getuigenis van Arjan en Jannie werd onlangs gepubliceerd in hun kerkbode, en neemt DPM met toestemming in beknopte versie over.

DSC_0009

 

door Jo Molenaar‘God bracht ons weer tot elkaar’

Dankbaarheid en verwondering was er bij Arjan en Jannie Breedveld en bij iedereen die met hen meeleefde. Hun huwelijk dreigde stuk te lopen. Nu zeggen ze: ‘Het is beter dan het in jaren is geweest. Aan boord van de (tweede) Salem* geven ze getuigenis van dit wonder.

(*Arjan is schipper/eigenaar van een binnenvaartschip Salem, dat een paar jaar geleden door een ongeluk zonk. Arjan is toen als door een wonder gered, en kon door nog een volgend wonder zijn tweede Salem kopen, red.) 

Jannie: We zijn allebei geboren en getogen Lekkerlanders, opgegroeid in een flink gezin, midden in het kerkelijk leven. We hebben vijf kinderen en het zesde kleinkind is op komst. Arjan: Toen ik 15 jaar was kwam ik bij mijn vader als matroos aan boord. Na negen maanden dacht ik: wat hij kan, kan ik ook. Ik ging zelfstandig varen op een schip van hem. Zeven jaar later kocht ik zelf een schip.De Atlantis. In 1980 trouwden we en vijf en een half jaar lang voeren we aanvankelijk samen en later met de eerste kinderen op dit schip. Toen moesten we kiezen: samen blijven varen en de kinderen naar een internaat, òf met z’n allen aan wal wonen en het schip verkopen, òf het gezin aan wal wonen en ik alleen blijven varen. Het werd het laatste.

Deze keuze bracht geleidelijk echter verwijdering en gaf spanningen in ons huwelijk. Jannie gaat aan de wal wonen en zorgt voor de kinderen. Ik vaar op het schip en zorg voor het inkomen. Je deelt niet meer het leven in al zijn facetten zoals daarvoor. In het begin waren we ons er niet van bewust dat zich twee aparte levens ontwikkelden. Maar al snel ontstonden er problemen in de communicatie. Van de keuze om de kinderen niet in een internaat te doen, hebben we nooit spijt gehad. De gevolgen voor ons huwelijk hadden we echter niet onderkend. Een schippershuwelijk geeft overigens niet per definitie problemen. Het kernprobleem vormde mijn autisme. Wanneer dat niet meegespeeld had, was het waarschijnlijk nooit geëscaleerd. Ik heb moeite met tussen de regels door te denken. Een sprekend voorbeeldje: Ik stond eens bij een bushalte en zag dat bepaalde diensten niet reden op zon- en feestdagen. Ik dacht: vandaag rijdt die bus niet, want de zon schijnt niet…

Maar wat nog veel problematischer is, ik heb moeite om de gevoelens van een ander tot me door te laten dringen. Kortom, ik ben niet zo geïnteresseerd in de gevoelens van een ander, dus ook niet die van mijn vrouw. Terwijl Jannie daar juist wel behoefte aan heeft. Jannie: ‘Het werd in de loop van de tijd steeds moeilijker. Ik probeerde contact te maken en mijn gevoelens zo goed mogelijk te verwoorden, maar ik merkte dat het totaal niet binnen kwam, het raakte hem niet. Ik zei wel eens wanhopig: ik had het net zo goed tegen de tafelpoot kunnen zeggen, die reageert ook niet.’ Dit bracht voor beiden een grote brok eenzaamheid mee. Maar ook veel verdriet. Jannie: ‘Ik voelde me in de steek gelaten. Op het zichtbare en tastbare niveau ging het wel goed. Arjan heeft heel veel voor me gedaan in het huishouden als hij thuis was. Maar op gevoelsniveau lukte het niet. Arjan: ‘Een gevolg was dat we in de seksualiteit ook vast liepen. Dat maakte het probleem nog groter.’
Hebben jullie geen hulp gezocht? Arjan: We hebben zes keer een therapie gedaan. Het vergrootte soms wel het inzicht, maar het hielp ons er niet bovenuit. Cruciaal was wel dat  tijdens de laatste therapie, bij Koinonia in Gorkum, voor mij  overtuigend werd vastgesteld dat ik autisme had. Dat riep in het begin veel weerstand en verzet en ook ontkenning bij me op. 46 Jaar had ik als normaal geleefd en dan ineens ben je een ‘autist’. Dat geloof je toch niet!!! Maar het bewust worden en erkennen van het probleem is het begin van de verandering. Ik ging ook begrijpen dat het voor een vrouw heel moeilijk is om met een man om te gaan die autisme heeft. Jannie: ik heb er veel respect voor dat hij dit nu inziet en erkent.
Was het bij jullie ook een gebedszaak? Jazeker, je besefte wel dat het zonder Gods hulp niet zou lukken. Toch verwacht je het ongemerkt ook teveel van deskundigen.

De spanningen werden zo groot, dat jullie een periode niet bij elkaar woonden. Was er toen geen enkel contact? Wat betekende deze situatie voor je geloof?
Twee keer per week hadden we telefonisch contact. Over de dagelijkse dingen ging het wel. Zodra het iets dieper ging, kwam er miscommunicatie. Waarom zetten jullie door? Arjan: ‘We hadden veel raakvlakken, de kinderen en de kleinkinderen.’ Jannie: ik wilde en durfde niet te scheiden.Ik gunde de duivel de overwinning niet. Heeft God jullie vastgehouden? Zeker weten. Arjan: ik leefde dichter bij God dan daarvoor. Ik geloofde dat Hij me niet zou laten vallen. Jannie: de nood was heftig, maar het heeft me naar God toegedreven.

Er kwam een kentering ten goede. Willen jullie daarover vertellen? Wat deed God en wat deden jullie?
Jannie
: Ik heb God gebeden en gesmeekt: het is toch Uw wil Heere dat ons huwelijk in stand blijft. Wilt U het doen om Uw grote naam. Van een vriend kreeg ik het advies: win je man met liefde. Het werd bevestigd uit een preek over 1 Kor. 13. Het werd me duidelijk hoe goed en geduldig God voor mij was. Zo wilde de Heere dat het ook voor Arjan zou zijn. We zongen in die dienst psalm 146:3. Een grote bemoediging voor mij, die mijn hoop in ’t hachlijkst lot vestigde op de HEERE mijn God. Maar de aanvechting kwam ook weer. Ik heb het uitgeschreeuwd: Heere, ik kan het niet, ik heb er de liefde en de wijsheid niet voor. Het zal alleen goedkomen als U het doet! Psalm 37 kwam me voor de geest: Wentel uw weg op de Heere en Hij zal het maken. Het gaf mij rust. Toen kwam het telefoontje. Arjan: ‘Ik had mijn zwager aan boord. Met verlof uit de gevangenis, en gescheiden. Hij vertelde dat hij met zijn ex was wezen eten en dat dat heel gezellig was. Ik vertelde dat door de telefoon aan Jannie. Jannie: Het viel me ineens in: was dit misschien ook een weg voor ons? Zondagsavonds stuurde ik een sms-je. ‘Een goed idee, kunnen wij dat ook doen?’ Met dat ik de knop indrukte, zei ik hardop: God zegene de greep. Arjan: Dat heeft Hij gedaan. Het etentje zou er komen. Maar ik had er geen haast mee. Jannie: …en dat gaf mij tijd om me nader te bezinnen. Het werd helder voor me: ik had ook fouten gemaakt. Ik moest belijden wat ik verkeerd gedaan had. Arjan: Het etentje kwam er. Direct daarna gingen we naar het schip. Jannie beleed daar aan God in mijn bijzijn de dingen die zij verkeerd gedaan had. Èèn daarvan was dat ze te weinig had gewaardeerd alles wat ik voor haar gedaan had, ze had niet begrepen dat ik op een praktische manier mijn liefde voor haar toonde. Toen ging bij mij de knop om. Vanaf dat moment werd mijn drive: Ik ga voor mijn huwelijk! Prompt het volgend weekend was ik met een groep mannen in het klooster in België, voor het weekend van Mannen in Beweging. Het thema was: liefde, seksualiteit en trouw vanuit de door God bedoelde verbondstrouw in het huwelijk. Het maakte veel indruk op me. Aan het eind hebben we in een kring elkaar een hand gegeven en de proclamatie uitgesproken: Eenheid in ons huwelijk. Na dit weekend zijn Jannie en ik begonnen samen het boek ‘Man en vader’ van Derek Prince te lezen. Het heeft ons veel dichter bij elkaar gebracht. In juni zijn we een weekend in een hotel geweest. Daarna kwam ik de weekends naar huis. Na de vakantie ben ik weer helemaal thuis gekomen, uiteraard voorzover ik niet op de vaart ben. In de loop van het Man & Vader Cursus op internet, leerde ik ook over de geweldige kracht van voorbede; de rol van de man als priester in zijn familie. Sindsdien ben ik naast het gebed voor mijn eigen huwelijk en gezin, ook voor de kinderen van mijn zus gaan bidden. En we zien Gods kracht bijzonder doorwerken.  

Er zijn meer huwelijken die onder spanning staan. Wat is jullie advies aan hen?
Dat vinden we heel moeilijk. Geen twee gevallen zijn gelijk. Onze woon/werk situatie was uniek. Arjan: inzicht en erkenning van het kernprobleem is wezenlijk. Jannie: blijf ervoor gaan. De dingen gebeuren op Gods tijd. Mijn gebed is dat de Heere ook bij hen werkt wat Hij bij ons gedaan heeft.

Jullie willen op deze manier getuigenis geven van het werk van God in je leven? Wat is je belangrijkste boodschap?
Dit is onze boodschap. Niet wij zijn iets, maar God is groot! We hebben ook veel onderwijs nodig over de Bijbelse principes voor huwelijk en gezin. Laat dat in de prediking maar hoog genoteerd staan. God heeft de relaties hoog staan. Daarom is de duivel juist daarin zo actief. Het Bijbelse onderwijs kan ons leren daaraan weerstand te bieden

Slotopmerking?
Jannie
: als je er geen gat meer in ziet, hoop op God (psalm 146:3)

DPM NEDERLAND

Nijverheidsweg 12
7005 BJ Doetinchem
KvK#: 41121393

CONTACT

E-mail: info@derekprince.nl
Telefoon: +31 (0) 251 255 044
(elke werkdag van 9.00 uur tot 13.00 uur)

ONDERWIJS- EN NIEUWSBRIEVEN

Ontvang onze gratis onderwijs- en nieuwsbrieven
- per post
- per email