Troost, troost Mijn volk, zal Uw God zeggen, spreek naar het hart van Jeruzalem en roep haar toe dat haar strijd vervuld is, dat haar ongerechtigheid verzoend is, dat zij uit de hand van de HEERE het dubbele ontvangen heeft voor al haar zonden. Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereid de weg van de HEERE, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God. (Jesaja 40:1-3)

Je ziet dat deze boodschap van troost voor Israël ook de weg bereidt voor de Heer. Het troosten van Israël is eveneens één van de manieren waarop we de weg bereiden voor de komst van de Heer. Een eindje verder in Jesaja 40 geeft Jesaja ons de inhoud van de boodschap:

Het gras verdort, de bloem valt af, als de Geest van de HEERE erover blaast. Voorwaar, het volk is gras. Het gras verdort, de bloem valt af… (Jesaja 40:7-8a)

Wat voor troost ligt er in die woorden? Jij en ik kunnen bevestigen dat ze waar zijn. Maar dit zijn geen woorden van troost. Die troost ligt in de volgende zin:

…maar het Woord van onze God houdt eeuwig stand. (Jesaja 40:8b)

Alles wat vleselijk is, alles wat materieel is, is bestemd om te verdwijnen. Maar te midden van dat alles staat die éne pilaar die eeuwig is en onveranderlijk: Het Woord van onze God.

Op welke manier is dat een boodschap van troost voor Israël? Omdat het Woord van God hun herstel belooft. Zolang het Woord van God standhoudt, is aan Israël door dat Woord troost beloofd.

Gebed van de dag

Heer, er worden dagelijks zoveel woorden gesproken en geschreven. Slechts een klein deel is echt van waarde. Dank U wel, Vader dat Uw Woord voor eeuwig standhoudt en dat hierin ook de hoop voor ons en Israël is. Heer, open de ogen van hen die U nog niet kennen dat zij gaan zien wie U werkelijk bent.