In Openbaring spreekt Jezus over mensen die naakt bevonden zullen worden, omdat ze alleen woorden hadden en geen daden. Door woorden alléén word je op die dag niet bekleed. Alleen door rechtvaardige daden.

In het licht hiervan kunnen we het intense verlangen van Paulus in 2 Korinthiërs 5:1-3 begrijpen:

Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen. Want in deze tent zuchten wij ook, en verlangen wij er vurig naar met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden, als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden.

Paulus gebruikt twee metaforen in één keer: een gebouw en kleding. Daarna zegt hij:

Want ook wij, die in deze tent zijn, zuchten terwijl we het zwaar te verduren hebben; wij willen immers niet ontkleed, maar overkleed worden, zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden. (2 Korinthe 5:4)

Dit is een beeld van hoe we in alle eeuwigheid getooid en bekleed zullen zijn. Paulus is er zich heel goed van bewust dat het mogelijk kan zijn geen kleding te hebben. Onze kleding hangt af van de manier waarop we in deze tegenwoordige eeuw geleefd hebben en Christus hebben gediend. Onze trouw in dit leven bepaalt onze kleding in de eeuwigheid.

Gebed van de dag

Vader, wanneer het moment aanbreekt dat wij Uw eeuwigheid binnengaan, willen we niet naakt aangetroffen worden. Leidt ons naar die werken die U voor ons bereid hebt om te doen, zodat we gekleed worden met deze rechtvaardige daden.