Genade of wet

Vandaag gaan we nog even verder over wetticisme, want dit is een heel veel voorkomende valkuil onder christenen. Ik wil graag twee eenvoudige definities geven van wetticisme. Ten eerste: wetticisme is een poging om rechtvaardigheid voor God te bereiken door een aantal wetten en regels te houden, hoewel God dit voor altijd heeft verboden. Ik sprak ooit tot een grote groep christenen en zei terloops 'het christendom natuurlijk niet een set regels is...' Ze keken me in opperste verbazing aan. Ik denk dat ze minder geschokt waren geweest als ik had beweerd dat God niet bestaat. Toch is de waarheid dat christen zijn níet bestaat uit het houden van een serie regels. Het houden van wetten kan ons nooit rechtvaardig maken in Gods ogen.
De tweede definitie die ik geef van wetticisme is het toevoegen van welke voorwaarde voor rechtvaardigheid dan ook, aan wat God al in zijn Woord heeft gezegd. Niemand heeft de autoriteit om ook maar iets toe te voegen aan Gods voorwaarden. En Zijn voorwaarden zijn helder en duidelijk vastgelegd in Romeinen 4 - dat wij ons geloof vestigen op Hem, die Jezus onze Here, uit de doden opgewekt heeft, die is overgeleverd om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardigheid. Onthoud goed dat 'gerechtvaardigd' betekent 'alsof ik nooit gezondigd heb'! Dat is de basis van ons geloof, en niemand heeft ooit de autoriteit gekregen om ook maar één enkele voorwaarde toe te voegen. Maar de gemeenteleden in Galatië waren zowel vleselijk geworden als wettisch. De gemeente was onder een vloek gekomen, zoals het altijd eindigt met mensen die zich afkeren van het evangelie van genade naar een evangelie van werken. Paulus concludeerde in Gal. 3:10: Want allen, die het van werken der wet verwachten, liggen onder de vloek; want er staat geschreven: vervloekt is een ieder die zich niet houdt aan alles, wat geschreven is in het boek der wet, om dat te doen.
Als je erop uit bent om rechtvaardigheid bij God te verkrijgen door een aantal wetten en regels op te volgen, maar je breekt deze wetten op welk punt dan ook, dan kom je onder die vloek. Als je die weg eenmaal kiest, dan ben je verplicht om ook de hele wet ieder moment te houden, want anders zal ze geen enkel baat voor je hebben wat betreft rechtvaardigheid.
Gelukkig eindigde Paulus niet bij uitsluitend de diagnose van het probleem. Hij liet ook de uitweg zien om onder de vloek uit te komen. Als je je het beeld van Jezus aan het kruis weer voor de geest haalt, dan zul je waarschijnlijk verre willen blijven van iedere vloek. Hij hing daar in schaamte en doodsangst, in de steek gelaten door zijn discipelen, afgewezen door zijn eigen volk, met absoluut niets meer in deze wereld, maar ook geweigerd door de hemel. Dat is de volle uitwerking van vervloeking. Het probleem is tegenwoordig dat de meeste christenen geen helder beeld hebben van wat een vloek is, hoe hij werkt, of zelfs hoe ze een vloek kunnen herkennen. Als we ziek zijn, dan weten we meestal wel wat dat betekent. Als we zondigen, dan beseffen we dat waarschijnlijk ook wel. Maar als we onder een vloek leven, begrijpen we vaak niet waar ons probleem vandaan komt, en weten ook niet hoe we ermee kunnen afrekenen. Toch kwam juist dit beschikbaar door de vijfde omwisseling:
We kunnen verlost worden van de vloek, omdat Jezus aan het kruis tot een vloek werd gemaakt, zodat de vloek van ons afgenomen zou worden en wij de zegen van Abraham konden ontvangen, die elk gebied van ons leven beslaat.


Heer Jezus, als er één gebied is waarin we vaak 'niet weten wat we bidden zullen naar behoren' (Rom 8:26) dan is het wel het gebied van zegen of vloek. Help ons Heer, om niet eigenmachtig te werk te gaan en te vervallen naar wetticisme, maar laat ons altijd leven vanuit Uw genade! Amen.