De grote omwisseling

Gisteren zagen we haarscherp de twee alternatieven die elkaar volledig uitsluiten: gerechtigheid door onze eigen werken of gerechtigheid door de Heer Jezus. We zagen heel duidelijk dat Paulus de gerechtigheid die hij kon bereiken door zijn eigen inspanningen eerst moest verwerpen, voordat hij de gerechtigheid door het geloof in Jezus Christus, de Messias, kon ontvangen. De grote vergissing die Israël maakte in hun geschiedenis, de vergissing die zo'n schadelijk effect had op hun bestemming, 2000 jaar lang, is dat zij de verkeerde soort van gerechtigheid zochten. Paulus legt dit uit in Romeinen 10:3-4 waar hij het heeft over Israël:

De dood van Christus aan het kruis was een boetedoening voor de zonden en tekortkomingen van ieder die gefaald heeft om zich te houden aan de wet. Zijn dood voorzag in een ander middel tot gerechtigheid, namelijk (door) het geloof in Christus. Maar degenen die proberen hun eigen gerechtigheid te bewerkstelligen, onderwerpen zich niet aan de gerechtigheid van God door Christus. De zin 'hebben zich niet onderworpen' geeft aan dat er een bepaalde mate van nederigheid is die we ons moeten aanmeten. Allereerst vraagt deze nederigheid het verwerpen van onze eigen gerechtigheid; we moeten erkennen dat onze eigen inspanningen niet bereiken wat God vereist. Vervolgens moeten we het aanbod van Gods genade en gerechtigheid accepteren, door geloof in de verzoenende dood van Jezus Christus. In 2 Korinthe 5:21 zegt Paulus over de gerechtigheid die voor ons beschikbaar is gemaakt:

God heeft Hem die de zonde niet kende (dat is Jezus) voor ons één gemaakt met de zonde, zodat wij door Hem rechtvaardig voor God konden worden.

Aan het kruis vond een omwisseling plaats. Jezus werd tot zonde gemaakt, terwijl Hij nooit gezondigd had. Hij werd het zondeoffer, het grote offerlam dat beloofd was in Jesaja 53:10. Zijn ziel werd het zondeoffer. En Hij werd voor ons tot zonde, zodat wij de andere kant van de omwisseling konden ontvangen, wij werden in Hem rechtvaardig voor God - alsof we nooit gezondigd hadden!

Wat is het toch dom om te blijven vasthouden aan onze eigen gerechtigheid, als we door geloof Gods eigen gerechtigheid in Christus kunnen ontvangen. En zo wijst ook deze verbondsnaam, net als de andere verbondsnamen in het Oude Testament, uiteindelijk naar Jezus en naar het kruis. Dat is de plaats waar de omwisseling plaatsvond. Hij droeg onze zonde, zodat zijn gerechtigheid de onze kon worden. Jezus is Jahweh Tsidkenu, de Heer onze gerechtigheid.