Deel aan Gods natuur

De Griekse grondtekst van het volgende vers heb ik heel nauwkeurig onderzocht, want ik wil zeker weten dat ik het niet foutief interpreteer en presenteer. (Eigenlijk is het zo dat de meeste Westerse vertalingen dit vers bijna juist eerder afzwakken dan dat ze het overdrijven...)

…opdat u daardoor (door de behoeften) deel zou krijgen aan de Goddelijke natuur, nadat u het verderf, dat er door de begeerte in de wereld is, ontvlucht bent. (2 Petrus 1:4)

Wat betekent dat, de ‘goddelijke natuur’?

Het betekent de ware aard van God. Door Gods beloften te geloven en eraan te gehoorzamen, kunnen we Gods eigen natuur, zijn aard, ontvangen in ons wezen. En als gevolg daarvan zullen we in dezelfde mate waarin we Gods aard ontvangen, ontkomen aan het verderf dat door lust (de begeerte naar het kwaad, waar onze oude, vleselijke natuur gevoelig voor is en een hang naar heeft, red.) in deze wereld heerst. Gods natuur en het verderf (vergankelijkheid, red.) zijn onverenigbaar en sluiten elkaar uit.

Herinner je je het verhaal van Jakob en zijn broer Esau? Toen Jakob op de vlucht sloeg voor Ezau, had hij niets anders in zijn hand dan een staf, en hij had niets anders om zijn hoofd op te leggen dan een steen. En toen hij daar in de open woestijn lag te slapen, kreeg hij een droom van de hemel. (Ik herinner me een prediker die eens zei: “Als ik een droom zou kunnen krijgen van de hemel, dan zou ik ook wel met mijn hoofd op een steen willen slapen!’’

In die droom zag Jakob een ladder waarvan de basis op de grond stond, maar de andere kant ervan reikte tot in de hemel; en de engelen van God gingen op en neer van boven naar beneden.

In zekere zin zijn Gods beloften als die ladder. Elke sport van de ladder is als een trede; als je je voet op een trede zet – dat je dus als het ware bezit neemt van een belofte – kom je weer een trede hoger. Belofte voor belofte krijg je zo steeds meer deel aan de natuur van God.

Als dat niet opwindend is, dan weet ik niet wat het wel is…

5. IJver versus luiheid

Zoals ik eerder in deze studie al opmerkte, schetst de Bijbel ons een stap-voor-stap proces waarin we kunnen wandelen, in gehoorzaamheid aan Gods opdracht om te groeien naar volmaaktheid.

Een van de fundamentele onderdelen die we tijdens onze hele groei naar volmaaktheid nodig zullen hebben, staat genoemd in vers 5 van ons basiscitaat uit 2 Petrus 1:5-8. Het hele Bijbelgedeelte zullen we bekijken bij de start van ons volgende thema, maar hier is de grondgedachte van het hele stuk:

Schraagt om deze redenmet betoon van alle ijver…

Het woordjeijver hier is heel belangrijk.

Het komt in dit hoofdstuk van de tweede Petrusbrief verschillende keren voor. Soms, om een woord echt diepgaand te begrijpen, helpt het erg om te kijken naar het tegenovergestelde ervan. In dit geval zou het dan dus gaan om ‘luiheid’.

Je kunt de Bijbel van voor naar achter doorspitten, maar je zult nergens ook maar één positief woord vinden over luiheid. De meeste christenen zullen direct met me eens zijn dat bijvoorbeeld ‘dronkenschap’een zonde is…

Toch drukt de Bijbel zich nog veel scherper en steviger uit in haar veroordeling van luiheid, dan van de zonde van dronkenschap.

Je kunt het met me oneens zijn, maar ik denk dat er heel wat kerken en gemeenten zijn die niet snel een dronkaard zouden tolereren, maar een hele rij luie mensen zouden ze hartelijk verwelkomen.

Het punt dat ik wil maken is:

ijver is het fundamentele karaktereigenschap voor het bouwproces dat we op het punt staan te gaan starten. 

Weest u dan volmaakt, zoals uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is. (Mattheüs 5:48)

Op het eerste gezicht lijken deze woorden van Jezus onhaalbaar.

Maar is dat echt zo?

Jezus sprak ook deze woorden tot Paulus:

...Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht... (2 Korinthiërs 12:9)

In deze studie wijst de Derek Prince erop dat volmaaktheid twee aspecten heeft die met elkaar verwant zijn: volwassenheid en compleetheid.

Klik hier voor meer info of bestellen.

Gebed van de dag

Hemelse Vader, dank U wel dat in elke nood, alles wat ik ooit nodig heb in mijn leven, reeds door U is voorzien in het offer van Uw Zoon Jezus. Heer, ik kies ervoor om in het proces van heiliging dat U in mijn leven beoogt, ‘alle ijver’ aan de dag te leggen om zo mijn groei naar volmaaktheid in Jezus te stimuleren en hierin geen enkele ruimte te laten voor geestelijke luiheid. Amen.