| Een belangrijk thema dat door de hele brief aan de Hebreeën loopt, is het hogepriesterschap van Jezus. Als Hogepriester is Hij onze persoonlijke vertegenwoordiger bij God de Vader. Hij bekleedt ons met Zijn gerechtigheid, biedt onze gebeden aan, legt onze noden voor en wordt de garantie voor de vervulling van Gods beloften aan ons. Als we dit thema van Jezus' hogepriesterschap beter bekijken, dan ontdekken we dat het regelrecht verbonden is met onze belijdenis. De belijdenis die wij op aarde afleggen, is beslissend voor de mate waarin Jezus vrij is om Zijn priesterdienst ten behoeve van ons in de hemel te kunnen doen.
In Hebreeën 3:1 worden we aangespoord om Jezus te zien als de Hogepriester van onze belijdenis. Deze tekst verbindt het hogepriesterschap van Jezus aan onze belijdenis. Het is onze belijdenis die Zijn bediening als onze Priester effectief maakt. Iedere keer dat we de juiste belijdenis afleggen, hebben we Zijn gezag als onze Hogepriester achter onze zaak. Hij is de garantie voor de vervulling van datgene wat we belijden. Maar als we twijfel of ongeloof belijden in plaats van geloof, dan geven we Jezus geen gelegenheid om op te treden als onze Hogepriester.
In Hebreeën 4:14 verbindt de schrijver opnieuw het hogepriesterschap van Jezus aan ons belijden: Nu wij dan een grote Hogepriester hebben, Die de hemelen is doorgegaan, namelijk Jezus, de Zoon van God, laten we aan deze belijdenis vasthouden. De nadruk ligt hier op het vasthouden aan deze belijdenis. Als we eenmaal onze woorden in overeenstemming hebben gebracht met Gods Woord, moeten we oppassen dat we niet terugvallen in een houding van ongeloof. Er kan veel druk op ons afkomen. Het kan lijken alsof alle dingen juist ingaan tegen onze belijdenis. Maar door ons geloof en ons belijden houden we vast aan het Woord van God en aan Jezus als onze Hogepriester.
In Hebreeën 10:21-24 onderstreept de schrijver voor de derde keer het verband tussen het hogepriesterschap van Christus en onze belijdenis: ..en omdat wij een grote Priester hebben over het huis van God, laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rein water. Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw. En laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Hier zien we dat het erkennen van Jezus als onze Hogepriester ons drie verplichtingen oplegt, elk voorafgegaan door de woorden 'laten wij...'. De eerste heeft betrekking op God: we moeten met een oprecht hart naderen. De tweede heeft betrekking op onze belijdenis: we moeten onwrikbaar aan onze belijdenis vasthouden. De derde betreft onze medegelovigen: we moeten letten op elkaar, om elkaar aan te kunnen vuren tot liefde en goede werken. Centraal in onze verplichtingen tegenover God en onze medechristenen staat onze verplichting aan onszelf, om stevig vast te houden aan de juiste belijdenis. De mate waarin we dit doen, is beslissend voor de mate waarin we in staat zijn om onze andere twee verplichtingen na te komen - die tegenover God en tegenover onze medegelovigen.
In de drie passages waar we nu naar gekeken hebben, ligt steeds meer nadruk op het belang van het vasthouden aan de juiste belijdenis. In Hebreeën 3:1 wordt ons meegedeeld dat Jezus de Hogepriester is van onze belijdenis. In Hebreeën 4:14 worden we opgeroepen om 'vast te houden aan onze belijdenis'. In Hebreeën 10:23 worden we opgeroepen om 'onwankelbaar vast te houden aan onze belijdenis'. Deze groeiende nadruk doet vermoeden dat de druk om onze belijdenis te veranderen of te verzwakken steeds groter zal worden, onder invloed van omstandigheden, emoties, meningen, etc. Velen zullen kunnen getuigen dat het in de praktijk inderdaad zo werkt. Hoe groot de druk ook is, de overwinning komt alleen door vast te houden aan onze belijdenis.
In de laatste van deze drie oproepen geeft de schrijver ons een reden waarom we moeten vasthouden en niet wankelen. Hij voegt er aan toe: want Hij die het beloofd heeft, is getrouw. Onze belijdenis verbindt ons aan een Hogepriester die onveranderlijk is. Jezus is de Persoon Die door God is aangewezen om Zijn trouw, Zijn wijsheid en Zijn macht aan te wenden in onze situatie. |
|
Heer Jezus, dank U wel dat U voor mij de Hogepriester wilt zijn. Dank U dat U mij met Uw gerechtigheid wilt bekleden en mijn gebeden voor God de Vader brengt. Daarom wil ik de vasthouden aan mijn belijdenis, Uw waarheid, en daarin niet wankelen. Wat een voorrecht dat U Uw trouw, Uw wijsheid en Uw macht dan aanwendt in mijn situatie. | |
01De voorziening is in de beloftenGisteren zagen we dat een leven van vermenigvuldiging van Gods genade en vrede, het uitgangspunt is voor…Lees de overdenking
03Groeien naar volmaaktheid…Stap voor stap De Bijbel is een uitermate praktisch boek. God zegt ons in Zijn Woord niet alleen maar: “W…Lees de overdenking