Tijd om na te denken

(Psalm 119: 59 - 60)

Het is belangrijk om van tijd tot tijd, midden in de drukte van ons leven, een moment stil te staan en na te denken over onze levensweg. Heel gemakkelijk worden we zo in beslag genomen door al onze drukke bezigheden, dat we de grote, belangrijke doelen uit het oog verliezen. We besteden zoveel aandacht aan de afzonderlijke bomen in ons leven dat we het bos van Gods eeuwige bestemming niet meer zien.

Als dit voor jou herkenbaar is, dan is het verstandig om eventjes radicaal met al je bezigheden te stoppen en jezelf twee fundamentele vragen te stellen:

1. Wat is het uiteindelijke doel van alles waar ik mee bezig ben?

2. Ben ik op weg om dat doel te bereiken?

Als het ons niet lukt om deze fundamentele vragen te beantwoorden, dan kan dat leiden tot een onderliggend, onbestemd gevoel van frustratie. Dat gevoel is subtiel maar diepgeworteld en meestal niet eens herleidbaar. We zijn met allerlei, schijnbaar belangrijke zaken bezig, maar innerlijk voelen we ons onbevredigd en de gewenste resultaten blijven uit.

Wat ik hierboven beschreven heb, is precies het probleem waar Haggaï in zijn tijd het Joodse volk mee confronteerde: ...Bedenkt wat u wedervaren is. Gij hebt veel gezaaid, maar weinig binnengehaald; gij hebt gegeten maar zonder dat gij verzadigd werd; gij hebt gedronken, maar zonder dat gij voldaan werd; gij hebt u gekleed, maar zonder dat gij warm werd; en wie zich voor loon verhuurde, ontving zijn loon in een doorboorde buidel (Haggaï 1: 5-6).

David, de psalmist van wie we momenteel iedere dag zoveel leren, kende deze frustratie in zijn leven, maar hij laat ons ook de oplossing zien die hij had ontdekt: we moeten ons leven in overeenstemming brengen met Gods inzettingen, en gehoorzaamheid aan zijn geboden maken tot onze prioriteit. Dit besluit zal leiden tot een terugkeer van vruchtbaarheid en voldoening in alle andere gebieden van ons leven.